Willibrord Huisman Homepage
www.willibrordhuisman.nl

Webstek

vuller
Blogjes:
- alles
- alleen onderwijs
- alleen koorwerk
- alleen kinderwerk
Onderwijsadvies
- adviseur
- toetstoetser 
- redacteur 
- spreker 
- elementen
- documenten
- papers
Koorwerk
- nieuwsbrief
- compositiesNaar een submenu in deze website 
KvK 54336031 
Contact & colofon 

Elders

vuller
Passieproject 
Campuskoor 
Kinderkerk 

Nostalgie

vuller
Huis van Huisman 1997
HomePage van Eva 
Muizenissen (column)
IOWO  
Studienet 2001Opent nieuw venster of nieuw tabblad 
Ou Online 1994Opent nieuw venster of nieuw tabblad 
Proefschrift 1990

 

Blogjes over koorwerk

Selectie: u ziet alleen de blogjes over mijn koorwerk, composities en andere muziekactiviteiten.
28 oktober 2019

Studentenkerkkoordirigent

En ja, nu ben ik dan officieel de dirigent van het koor van de Studentenkerk, en daarmee de verantwoordelijke voor de zang in de oecumenische diensten op zondagochtend.

Het werd tijd: 45 jaar geleden werd ik, eerstejaarsstudent, al totaal gegrepen door de muziek in de studentenkerkdiensten. Heel anders dan concerten: de muziek heeft ter plekke betekenis en vervult een belangrijke functie in de liturgie.

Nu mag ik dat dus gaan invullen, binnen de gegeven mogelijkheden. Een klein koor, nauwelijks mannen, maar wel zeer toegewijd. Trouwe en kundige pianisten, een liedcommissie met een enorme repertoirekennis. En vooral: een gemeente die graag en goed zingt. Vierstemmig zelfs.

Ik hoop met de muziek ook verbinding te brengen tussen de verschillende groepen binnen en buiten de Studentenkerk en zo de Studentenkerk meer bekendheid en gestalte te geven. Er zijn gelegenheden genoeg: onlangs de installatie van de nieuwe HAN-pastor, een Hongaars campuskoorstudentenhuwelijk, jaarlijks de herdenking van de overledenen van de universiteit, een koorzangworkshop in de Onderwijsdagen, de dienst in het kader van de Roze Week, binnenkort een open kerstzangproject, zelfs een workshop Gregoriaans. En natuurlijk de 'campuspassie' De lastpost.

Blogjes over mijn koorwerk in de Studentenkerk:

Secretaresse Ilse stelt elke week zorgvuldig het liturgieboekje samen. Als er genoeg ruimte is komt de muziek er vierstemmig in. Dat wil je, als dirigent.

5 september 2019

De lastpost komt in Amsterdam!

Al lang was het een wens: dat zo'n door iedereen gedragen passie ook buiten Nijmegen bekend raakt. Wel, dit jaar gebeurt het: in de Amsterdamse Dominicusgemeenschap, het mekka van de hedendaagse Nederlandse kerkmuziek.

Op Goede Vrijdag gaat het gebeuren daar: het koor en dirigent Arjan van Baest zetten zich in voor de muziek; de pastores Eva Martens en Juut Meijer staan er garant voor dat De lastpost door de hele gemeenschap gedragen wordt. En vanuit Nijmegen komt het Campuskoor meezingen.

Des te beter komt het uit dat Hendrik Jan, Liesbeth Jansen en ik een 'basisversie' van De lastpost ontwikkeld hebben - zingbaar in een uur, en toch de essentie van het lijdensverhaal vertellend.

  • Volg de plannen op passiedelastpost.nlNaar pagina elders in nieuw venster.
  • Lees over de basisversieNaar pagina elders in nieuw venster.
  • Kijk rond in de Dominicus AmsterdamNaar pagina elders in nieuw venster.
  • Zet vrijdag 10 april 2020 's avonds, Dominicus Amsterdam in je agenda;
  • Of kom op zondag 29 maart 12:30 naar de doorloop die het Dominicuskerkkoor en het Campuskoor zingen in de Nijmeegse StudentenkerkNaar pagina elders in nieuw venster
  • En bovendien komt er nog een meerkorige uitvoering op de campus in Nijmegen.
De Dominicuskerk in Amsterdam: van buiten onopvallend, van binnen overweldigend in kleur, detail en sfeer. Wees er!

5 augustus 2019

Workshop koorzingen voor dummies en pros

Een jaar geleden voor het eerst, inmiddels al vijf maal gedraaid: de koorzangworkshop. Eerst als onderdeel van de Radboud Summer School, toen als activiteit in de introductie van nieuwe studenten, en sindsdien ook op een paar festivals. Telkens weer leuk.

Wat doen de deelnemers? Staan, bewegen, loskomen, ademen, geluid maken, toon maken, improviseren, een eenvoudige canon zingen, en een of twee stukjes meerstemmige koormuziek - tot en met een trotse uitvoering voor de videocamera. Welke stukjes muziek we doen hangt erg af van wat de deelnemers blijken te kunnen: het moet van begin tot eind een ontspannen gebeuren zijn, zowel voor de 'dummies' als voor de 'pros'.

Er zijn twee kneepjes van het vak, heb ik ontdekt. De eerste is: de lat niet te hoog leggen. De tweede: zorgen dat er deelnemers durven komen. Zo ontzettend veel mensen denken dat ze niet kunnen zingen terwijl ze helemaal loskomen als ze dan toch meedoen. Heerlijk om mee te maken, telkens weer.

Loskomen en inzingen doen we buiten
De "Choir Singing Workshop for Dummies and Pros" van de Radboud Summer School 2019. Studenten van over de hele wereld. We beginnen buiten en gaan dan voor het zingen naar binnen.

7 mei 2019

Kwartet treedt op

Al 37 jaar blokfluiten we met z'n vieren, maar optreden kwam er niet meer van. Tot nu, en hoe! We oefenen ijverig voor een gevarieerd optreden, als altijd alleen eigentijdse 'kunstmuziek', met tussendoor enige toelichting. Je bent welkom!

Zondag 19 mei, 16:00-17:00
Aqua VivaNaar pagina elders in nieuw venster, Heyendaalseweg 290, Brakkenstein, 6525 SM Nijmegen
Toegang € 5,-- inclusief koffie of thee.

De vier blokfluiten: sopraan, alt, tenor, bas.
De meeste blokfluitkwartetten zijn geschreven voor sopraan, alt, tenor, en bas. Voor sommigen klinkt een blokfluitkwartet als een orgeltje, voor anderen als een a-capellakoor.

15 april 2019

De lastpost in het klein

Alweer het zesde jaar dat we de passie De lastpost, een veelstemmig verhaal uitvoerden. Deze keer 'in het klein', een versie van één uur, in principe zingbaar door één groot, goed en splitsbaar koor. Wij deden het met anderhalf koor, en het werkte. Een mooie, intieme uitvoering in de 'thuisbasis' van het Campuskoor: De studentenkerk.

Lees meer over deze uitvoering:

Het publiek zingt het begin en het slot mee.
Inzingoefening door het publiek, om daarna "Begin" te zingen, en aan het eind "Adieu". De noten worden boven het koor geprojecteerd.

21 december 2018

Drie kerstliedjes doorgecomponeerd

Inmiddels schreef ik drie koorversies van oude Nederlandse kerstliedjes. Ik heb ze doorgecomponeerd: de zetting is bij elk couplet anders - maar wel gebaseerd op de originele melodie. Daardoor is er voor koor en publiek muzikaal heel wat aan te beleven. In het laatste van de drie zingt het publiek zelfs 'Benedicamus domino' met de sopranen mee.

Ze zijn uitgevoerd door het Campuskoor op de FFTR-kerstborrels van 2011, 2014 en 2018 - wat de kwaliteit van de uitvoering helaas niet ten goede kwam: het is warm en rumoerig, de akoestiek is belabberd en de buitenlandse zangers zijn al weg. Maar toch: we hebben opnamen.

De zettingen blijken overigens lastiger dan ik verwacht had. Ik denk dat het de vreemde toonladders en de lastige teksten zijn. Wie maakt een betere uitvoering en neemt die op? Ga je gang & stuur een opname!

Zie de teksten, partituren, oefenmixen en video's:

Of zie de blogjes:

  • Naar een positie verderop in deze webpagina Maria vierstemmig naar Betlehem
  • Naar een positie verderop in deze webpagina Puer natus - als een ezel?

15 juli 2018

Serieuze koordirectiecursus

Jaren geleden al bedacht, nu kwam het er dan eindelijk van. Deelnemen aan de fameuze Kurt Thomas CursusNaar pagina elders in nieuw venster. voor koordirigenten, voor het 51ste jaar verzorgd door het Utrechts Conservatorium. Negen dagen lang in de leer bij de beste docenten, temidden van negentig medestudenten. Een belevenis!

Ik werd geplaatst in groep B, die bestond uit gevorderde amateurdirigenten (zoals ik) en ervaren vakmusici die begonnen met dirigeren. Dat werkte wonderwel. Twaalf cursisten die samen een koor vormen en om beurten dirigeren, letterlijk op de vingers gekeken door de docenten. En 's avonds met z'n allen het tachtigkoppige koor vormen voor de vijf studenten van groep E.

Ik heb, als dirigent, heel veel geleerd. En, onverwacht, ook als onderwijsadviseur. Hoe werkt zo'n masterclassconstructie in de praktijk? Hoe leer je van zes flink verschillende docenten? Hoe is het überhaupt om eens een keer een cursus te volgen in plaats van te 'geven'?

Met veel dank aan de Stichting Veelstemmige VerhalenNaar pagina elders in nieuw venster. En: volgend jaar weer!

Willibrord in de leer: een masterclasssessie van 12 minuten onder leiding van koordirectiedocent Louis Buskens. De overige studenten van groep B1 vormen nu het koor. Zie een fragmentje

2 juli 2018

Campuskoor, altijd wat te beleven

Door alles heen hobbelt het Campuskoor, inmiddels Campus ChoirNaar pagina elders in nieuw venster, gewoon door. Soms is het koor groot, soms klein, soms zingt het prachtig, soms, eh, moeilijk. Maar het is een constante bron van kleine of grote activiteitjes, met meestal muziek die ik op maat schrijf. Liefst helemaal nieuw, op nieuwe tekst. Of een arrangement, om een bestaand lied zingbaar te maken voor een eenvoudig acapellakoor.

Bekijk de teksten, partituren, achtergronden, opnamen:

  • Ederlezi, gezongen bij de film Time of the Gypsies
  • Se essa rua, voor koorlid Mariana die trouwde
  • Geluid van water, voor de dochter van studentenpastor Eva
  • Tot de dood ons scheidtNaar pagina elders in nieuw venster, drie liederen bij studententoneel
  • Naar een positie verderop in deze webpagina Vois sur ton chemin, bij filmvertoning Les Choristes
  • Naar een positie verderop in deze webpagina De lastpost, eine vielstimmige geschichte, in three languages
  • Onze kracht, een Onzevader op tekst van Huub ter Haar
  • Naar een positie verderop in deze webpagina Vijg, bij de installatie van studentenpastor Eva
  • Naar een positie verderop in deze webpagina Over de liefde, liefdeslied bij de Roze Viering 2016
Koorweekendrepetitietje. De mannen zingen zo lomp dat je de vrouwen niet meer hoort. Wat meer nederigheid, mannen! En wat subtieler passie. Alsof je ze aanbidt. Het werkt. En leuk is het ook.

25 maart 2018

De lastpost, elk jaar verder

En voor het vijfde jaar op rij hadden we een bijzondere uitvoering van de passie De lastpost, een veelstemmig verhaal. In 2012 gestart om een eigentijdse passie tot stand te brengen, is het nu een doorlopend programma met jaarlijkse uitvoeringen.

Met telkens een ander accent. Dit jaar letterlijk: we hebben de meertaligheid verkend. Veel delen van de passie zijn vertaald naar het Engels of het Duits, zingbaar op dezelfde noten. Het leverde een uitvoering die aansluit bij de almaar toenemende internationaliteit van de campuspopulatie.

Een ander concept dat we hebben uitgeprobeerd: het tweede koor als een 'scratch' door ervaren zangers - thuis studerend, op zaterdag repeterend, op zondag uitvoerend; afgewisseld door het campuskoor, dat er met zijn beginnende zangers drie maanden op gerepeteerd heeft. Behalve 'scratch' was het ook wel 'stress', maar uiteindelijk leverde het een prachtige uitvoering waarin de meerkorigheid goed werkte. 

Hoe verder volgend jaar? Een verkorte versie schrijven, gemakkelijker uit te voeren door één koor? Uitvoeringen buiten Nijmegen van de grond krijgen? We zullen zien!

"En mijn voeten hoe ze zoeken, vinden geen grond". Nu gezongen in het Duits, met Engelse vertaling in de ondertiteling.

12 juni 2017

Campuskoor zingt Les Choristes

Cultuur op de campusNaar pagina elders in nieuw venster vertoonde de prachtige film "Les choristes" (de koorzangers) over een miskend componist die als schoolmeester in een verschrikkelijk strenge kostschool de jongens redt door hen te laten zingen. Bij uitstek een film om met échte koorzang te omlijsten. Iets voor het Campuskoor?

Natuurlijk. Maar het viel nog niet mee. Vrijwel alle muziek is gezet voor één- of tweestemmig sopraan met een enorm orkest eronder. Hoe maak je daar koormuziek van? Ik begon met goed luisteren, en proberen die orkestpartij te reduceren tot een of twee mannenstemmen. Maar dat werd onzingbaar. Dan maar een nieuwe, doorlopende baslijn in mijn eigen stijl. Lekker zingen!

Als klap op de vuurpijl weigerde de projector na de pauze. Wat nu? Koorzangworkshop voor het gehele publiek. Tien minuten lang, tot de projector het weer deed. Leuk, vond iedereen. En echt. Je moet zingen om zo'n film te snappen.

Vois sur ton chemin, nu voor koor a capella. Hoor de opname
Originele zetting voor sopraan en alt, met nieuwe mannenstem.
Wil je de partituur? Stuur een mailtje!

18 oktober 2016

Betoverende harpiste

Als koordirigent kom je nog eens ergens. Vandaag was ik bij multitalent Judith Campman, student Kunstbeleid, regelneef in talloze besturen en commissies, en vooral bekend als harpiste.

Ze speelt op de dodenherdenking van de universiteit, waar ook het Campuskoor zingt. Wellicht konden we iets combineren, zo was het idee. Het wordt het aangrijpende "Wat ik gewild heb" van Antoine Oomen, op de al even aangrijpende tekst van Huub Oosterhuis.

Alleen al het van dichtbij horen van een harp vergeet je nooit. Werkelijk een betoverend instrument. En Judith zingt er dan nog moeiteloos een koorstem doorheen, opdat we een idee krijgen hoe het gaat klinken. Nou, aangrijpend, reken daar maar op.

Judith Campman Harp, klik voor vergroting

25 september 2016

Vijg voor nieuwe HAN-pastor

Er komt veel bijzonders samen. 1) Er zijn duidelijke plannen zijn om de passie De lastpost op de HAN uit te voeren; 2) Eva Martens, oud-koorlid, wordt aangesteld als pastor van de HAN-studenten; en 3) ze vraagt mij een lied te schrijven voor het Campuskoor, voor in haar installatieviering. En het gaat over het verhaal van Zacheüs - dat ik 4) als klein kind het mooiste bijbelverhaal vond.

Zacheüs was klein en durfde niet voor te dringen. Hij klom in een vijgenboom. Als graaiende belastinginner werd hij veracht - dat alles volgens de evangelist Lucas. Totdat Jezus uitgerekend bij hem ging eten.

In Eva's liedtekst bespot Zacheüs zichzelf: "vijg, ekster, kakkerlak, minder dan een mier". Ik heb er de scheldwoorden van de menigte van gemaakt; daarop heb ik het lied gebouwd; met een slot dat door de gemeente meegezongen wordt. Het werkte! Twee keer gezongen zelfs, tijdens de dienst.

Vijg in boom (van vijg.nl)

28 juni 2016

Dekoor-repetitie: buitenkans

Normaliter wil een koor geen pottekijkers bij een repetitie. Maar dochter Eva regelde een uitzondering voor me: ik mocht zomaar een hele avond meekijken, met de partituren in mijn hand gedrukt. Bij Dekoor, een van de beste studentenkoren van Nederland, zoniet wereldwijd. Ze oefenden voor hun optreden op Sziget.

Ik heb veel gezien, geleerd en genoten. Dank, DeKoor!

DeKoor in actie vanuit observatieperspectief
Dekoor: 32 zangers, dirigent, combo. Solisten zingen versterkt. Pop, jazz, en dat dan zeer close harmony. Technisch perfect, vol energie, aanstekelijk. Zelfs als je - zoals ik - niet van pop of jazz houdt.

13 mei 2016

Over de liefde

Over twee weken is het Roze Week, met daaraan voorafgaand de Roze Viering in de Studentenkerk.

Dit jaar gaat Frits Hendriks voor, en hij noemt de viering Over de liefde, naar het gedicht dat hij voor de gelegenheid schreef, en dat ik vervolgens op zijn verzoek op muziek zette, voor het Huygenskoor, dat het in die viering zal komen zingen.

Geen kleinigheid, zo'n broos onderwerp, in een kerkdienst. Ik heb geprobeerd er een teder lied van te maken. Godzijdank zingt het Huygenskoor het nog veel tederder dan ik had durven hopen. Een hele eer, als er zoiets gebeurt met je noten.

Het zal een mooi contrast maken met het bruiloftslied dat het Campuskoor komt zingen, en het Kyrie door het zondagse koor. Wees er!

Snapshot uit video
Huygenskoor zingt Over de liefde, onder leiding van Nora Locht.
Roze Viering "Over de liefde", 29 mei 2016, Studentenkerk.R

21 maart 2016

De passie en de slinger

Opnieuw bezorg ik met hart en ziel De lastpost. Twee keer dit jaar!

Gisteren was de uitvoering in de Ontmoetingskerk. Toen we De lastpost schreven was meteen al het idee: ook een gemeente of parochie zou dit moeten kunnen uitvoeren. De Ontmoetingskerk durfde het aan, samen met het Campuskoor en het Huygenskoor. Maar liefst zeven koren, acteurs, en een indrukwekkende verzameling hard werkende ondersteuners, en niet te vergeten het publiek, hebben er een prachtige en waardige passie van gemaakt.

En dan, aanstaande donderdag, de uitvoering op de campus. Ditmaal in het Huygensgebouw. Daar hangt de slinger van Foucault, die niets met die passie te maken heeft, maar wel erg fascinerend is, en die door Eva in de poster verwerkt is. Bij de generale hadden we een magisch moment: het licht viel uit en de enige plaats waar nog een beetje licht was, was de slingertafel. En dan zingen!

Foto Bart Notelaers
Magisch repetitiemoment: Campuskoor en Huygenskoor zingen rond de slinger in een donker Huygensgebouw. Foto door Bart Notelaers.
Zie de slinger slingeren (en aantonen dat de aarde draait).

27 november 2015

Repeteren in de cloud

Vijf jaar geleden wees een van de studenten uit m'n koor me op Noteflight. Op het oog het zoveelste partituurprogramma, maar met één groot verschil: het werkt in de cloud, op elke computer. Je hoeft niets te installeren, en wie andermans partituren wil zien en horen hoeft slechts de link te hebben.

Het leidt tot een andere manier van repeteren. De koorleden oefenen buiten repetitietijd niet van papier, maar door de online partituur te openen, lezen, en afspelen, liefst zelf meezingend.

Ik maak ook oefenpartituren: een kopie van de gewone partituur, maar dan met een verschoven balans waardoor bijvoorbeeld de tenorpartij extra luid klinkt en de andere partijen zacht.

Bekijk het maar eens:

Klik voor vergroting
Als je wél de link hebt ontvangen maar géén account hebt, heb je ruime mogelijkheden om de partituur selectief af te spelen.

29 september 2015

Geboortekaartje zingen

Campuskoor Veelstemmig heeft er zomaar een nieuw koorlid bij: Mees. We kregen het geboortekaartje, met een mooi gedicht.

En hoe ga je dan op kraamvisite, als koor? Door het geboortekaartje te zingen!

Een miniatuurtje voor driestemmig koor a capella.

Moeder Inge en vader Jannes glunderden.

Zie, lees, hoor en zing Mees.

En daarna natuurlijk: Lang zullen ze leven.

En na het zingen beschuit met meesjes eten.

31 augustus 2015

Canon in de bovenkwint

Canon, dat betekent regel. Je zingt samen een liedje, maar dan met speciale regels. De bekendste is: zing hetzelfde, maar begin na elkaar, op het goede moment, en ga door. Vader Jacob, bijvoorbeeld.

Canons zijn prettig als inzingoefening in de koorrepetitie. De koorleden leren ze snel uit het hoofd en daarna kun je gaan variëren met tempo, dynamiek, expressie, plaats, beweging, noem maar op.

Maar één ding zat me nooit lekker: sopranen en tenoren zingen graag hoog, alten en bassen laag. Zijn er geen canons waar dat mee kan? Dus met een extra regel sopranen en tenoren vijf tonen hoger?

Het kostte me drie dagen om er een te maken. Het kostte het koor drie minuten om 'm in te studeren. En daarna: zingen maar. Zeer tevreden koorleden. En zoveel interessanter dan een gewone canon.

Zie, hoor en zing Clamavi - canon in de bovenkwint, voor koor SATB.

Leer eerst allemaal de 8 maten van de bassen uit je hoofd.
Laat de sopranen en de tenoren een kwint hoger zingen.
Zet op het goede moment op de goede hoogte in.
Blijf herhalen naar believen.
Stop als de bassen aan het eind zijn.

31 maart 2015

Concert flink anders dan anders

De passie die ik de afgelopen jaren met twee vrienden schreef, gaat opnieuw in concert. Maar niet een grootse première zoals vorig jaar, nee, meer gericht op de doelgroep. Dat zijn jongeren, met name de zangers zelf, maar ook het publiek. En die komen niet naar een traditioneel concert, en nog minder naar een kerk.

Op de kerstborrel ontstond het idee: waarom niet hier? In het hart van de campus, naast de eetzaal, direct na etenstijd, vrij rondlopen, veel te zien, te horen en te doen, gratis toegang, vooraf koffie, achteraf drankje.

Het idee was inspirerend genoeg om in drie maanden alles van de grond te krijgen. Komt het zien, horen, en meemaken, donderdag 2 april 19 uur.

Maar het idee is niet alleen inspirerend, het is ook wetenschappelijk onderbouwd. Dochter Eva bestudeerde op school al hoe het komt dat de klassieke traditie de jongeren niet meer bereikt, en wat je eraan zou kunnen doen. Inmiddels is ze aan de UU afgestudeerd op dit onderwerp en brengt ze het in de praktijk bij TivoliVredenburg, onder meer met het succesvolle programma Pieces of Tomorrow.

  • Bestel Eva's verhelderende scriptie
    Het klassieke concert herzien / een nieuwe klassieke concertpraktijk. Theorieën, strategieën en concepten van wetenschappers en Nederlandse muziekprogrammeurs.
  • Meer over Eva Huisman
  • Meer over Pieces of Tomorrow
  • Kom naar het concert De lastpost op de campus
    (of bekijk achteraf de video)
De trappenhal van het Erasmusgebouw, tamelijk onfotografeerbaar. Overmorgen staat het hier vol met zangers én publiek. Wie waar staat, en wie wat doet, dat verandert tijdens dit concert regelmatig.

23 november 2014

Puer natus - als een ezel?

Campuskoor Veelstemmig - groot geworden met een passie - wil nu kerstliedjes zingen. De bekende Britse natuurlijk, maar ook wel stukken waar wat aan te beleven valt; en niet te moeilijk.

Afijn, voor mij genoeg smoes en reden om weer zelf wat te gaan schrijven: een arrangement van Een kind geboren te Betlehem. Dat lied is zeker zeshonderd jaar oud. Een melodie die zo in elkaar steekt vereist respect. Zeven coupletten, hoe maak je daar een spannend stuk van voor een informeel studentenkoor? Wat werkt prettig op een repetitie? Kan een koor als een ezel zingen?

We gaan merken, de komende weken, of het gelukt is. Wie weet komt er wel een opname.

  • Bekijk, beluister en oefen de partituur
  • Download de partituur en voer 'm zelf uit (en stuur een opname)
  • Kijk ook naar z'n voorganger Naar een positie verderop in deze webpagina Maria die zoude naar Betlehem gaan
  • Campuskoor Veelstemmig was eerst het Lastpost-projectkoor

 

In 2007 tekende dochter Eva deze illustratie voor het Kinderkerk-kerstspel De wonderwol . Het moest er erg koud uitzien. Met volstrekt ongeschikte doeken. Opdat de kinderen, etc...

25 juli 2014

Intriguingly weird

Welaan! Een blokfluitensemble van het Utrechts Centrum voor de Kunsten gaat mijn kwartet "A Short History of Life" uitvoeren. En, zo vertelt hun artistiek begeleider, Sascha Mommertz, en passant ook m'n eerste "Kwartet voor blokfluiten".

Dat is een hele eer, en bovendien een lang gekoesterde wens: dat ik de beide kwartetten eens zorgvuldig ingestudeerd uitgevoerd mag horen. En een repetitie bovendien. Zodra ik de uitvoeringsdatum weet zal ik dat hier natuurlijk luidkeels aankondigen.

Dit alles was een mooie aanleiding om de rubriek 'composities' eens te reorganiseren. Met een goed adres ook: www.willibrordhuisman.nl/composities. Een bonte verzameling, dat wel.

Voor "A Short History of Life", daterend uit 1996, ben ik in papieren mappen gaan zoeken. Ik vond een recensie die indertijd verschenen is in The Recorder Magazine. De auteur besluit met de kwalificatie 'an intriguingly weird composition'. Dat kan ik me voorstellen - al heb ik het kwartet nog nooit gehoord. Maar daar komt dus verandering in. En misschien wel een opname.

Thematische analyse van eigen werk, 1996
Teruggevonden: een thematische analyse, met kleurpotlood. De noten schreef ik toen al wel per computer: met een tekenpakket!

18 juli 2014

Dekoor: wereldkampioen jazz en pop

Als bescheiden sponsor, tevens vader van de voorzitster, ben ik best een beetje trots op Dekoor Close Harmony. Dit Utrechtse studentenkoor won op de World Choir Games opnieuw de eerste prijs in de categorieën jazz en pop. Gefeliciteerd!

Nu houd ik weinig van popmuziek en helemaal niet van jazz, maar toch. Ze zingen duizelingwekkende close harmony-arrangementen, en dat doen ze zowel virtuoos als perfect. Je weet niet wat je hoort; en: je weet niet wat je ziet. Uit hun 'show', geheel uit het hoofd gezongen, spat het enthousiasme.

Ze kunnen overigens méér dan close harmony. Twee keer hebben ze een uurtje repetitie besteed aan het instuderen en meteen voor de camera uitvoeren van liederen uit mijn passie De lastpost. Wel even andere muziek, maar het leverde meteen overtuigende opnames. De eerste (Die dag), nu 2000 keer bekeken, heeft een flinke duw gegeven aan het passieproject.

Dankjewel Dekoor! En ga zo door!


7 juni 2014

Hartverwarmend huwelijkslied

Vandaag trouwden Eva en Remco. En niet zomaar; nee, in een dienst in de Studentenkerk. Eva zong vorig jaar mee met De lastpost, Remco is er de PR-functionaris; dus er was alle reden voor een goed lied.

Ze vroegen Frits Hendriks en mij om het lied te schrijven, en het koor van De lastpost én het vaste koor van de Studentenkerk én alle aanwezigen om het lied te zingen. En zo gebeurde.

Frits en ik gingen op theevisite bij het stel om te zien wat voor lied het moest worden. Lezingen: een fragment uit het Hooglied en het verhaal van de Emmaüsgangers. En ook: hoe kijken jullie zelf tegen jullie huwelijk aan? En tegen elkaar?

Frits maakte een schitterende tekst en ik heb die deels statig, deels vrolijk op muziek gezet. Helaas hebben we nog geen opname. Maar je kunt wel de tekst lezen en de partituur afspelen.


5 april 2014

Stilte hier, maar elders actie

Beschaamd verwaarloos ik deze webstek nu al anderhalf jaar. Gelukkig loopt mijn onderwijsadvieswerk vanzelf door; dat gaat zelfs almaar beter. Mijn werk aan de Radboud Universiteit is nog veel interessanter geworden nu ik bijdraag aan de omvangrijke herziening van de medische opleidingen; mijn algemenere advieswerk en de trainingen rondom toetsing, peer review en onderwijstechnologie loopt prima; en de opdrachtgevers voor wie ik als zelfstandige werk blijven van mijn diensten gebruik maken.

Waarom dan niks op deze website? Geen tijd.

Ik werk namelijk nogal bezield, zoniet bezeten, aan de nieuwe passie De lastpost, een veelstemmig verhaal; een project dat qua werk en betekenis voor mij vergelijkbaar is met mijn promotie. Ik ben er twee jaar geleden zelf aan begonnen, eerst als componist, al gauw ook lobbyist, daarna bovendien webredacteur en webmaster, toen ook de trotse dirigent van het bijbehorende studentenkoor - en dat allemaal als autodidact.

Het 'proefschrift' is grotendeels af: anderhalf uur muziek, twee centimeter koorpartituren, bonte website, vijf koren, zeventig zangers, grootse première.

Met dank aan alle mensen die zich voor dit project inzetten.

Wil je meer weten? Volgende week, 13 april 2014, is er een weergaloze première, kom daar, en bezoek nu de website www.delastpost.nl

Klik voor vergroting
Een gloednieuwe passie: nieuwe teksten, alledaags Nederlands, gebaseerd op het Matteüsevangelie, gericht op jongeren waarvan velen het lijdensverhaal niet kennen. Nieuwe 'modern-klassieke' muziek voor koor zonder begeleiding en zonder solisten. Voor concertante uitvoering én voor gebruik in liturgische context.
Vijf studentenkoren voeren de première uit, scènisch, grotendeels uit het hoofd zingend. Molenstraatkerk, 13 april 2014; reserveer snel.

3 november 2013

Met de rug naar het koor

Het 'zondagse' koor van de Studentenkerk zat enige tijd zonder dirigent. Of ik twee maanden wilde invallen. Wel, ik voel me daar thuis, dus ik heb dat graag gedaan. Aanvankelijk onzeker, maar gaandeweg met gemak en plezier.

De diversiteit van de muziek, die beviel me wel. Hoewel: er waren ook stukken bij waarvan ik me werkelijk niet kan voorstellen waarom díe noten boven díe tekst gezet waren, of andersom. Het aantal lettergrepen klopte, dat was het zo'n beetje. En dan wordt het lastig: onbegrepen muziek overtuigend laten klinken. Toch doen!

Ik had ook een agenda, of een ideaal, hoe je het noemen wilt. Op zondag dient die muziek te werken, als een onderdeel van de liturgie die door iedereen gevierd wordt. Dus zijn er veel liederen die door de kerkgangers gezongen worden - en daar wilde ik extra aandacht aan besteden. Op de repetitie dirigeer ik het koor, op zondag de kerkgangers - met de rug naar het koor. Dat duurde ook een paar diensten, voor ik dat in de vingers had.

Maar het waren mooie repetities en fijne vieringen. Met de mooiste aan het eind: de belijdenis van twee studenten. Eén had als uitgangspunt van haar belijdenis het lied "Korn das in die Erde", dat ze van huis uit kende. In de Dorisch toonladder, zo mooi. En dan van harte gezongen door iedereen.

Dankjewel, Studentenkerk!

Klik voor vergroting in nieuw venster
Het vaste koor van de studentenkerk, hier nog met Jurriaan Schoffelen, die na vijftien jaar afscheid nam. Inmiddels heeft Sophia Brink het stokje overgenomen.

5 maart 2013

Concert: een gloednieuwe passie

Sinds een jaar schrijf ik samen met twee tekstschrijvers een compleet nieuwe passie. Een groot muziekstuk voor koor, waarin het lijdensverhaal wordt verteld. Maar niet zoals Bach het deed: wij schrijven voor studenten en andere graagzingende jongeren, waarvan velen het verhaal helemaal niet kennen.

Dat betekent: alles opnieuw bedenken; en tegelijkertijd recht doen aan de tekst van Matteüs en aan alles wat daarover bekend is. En ook: muziek die je graag zingt en die op de repetities al klinkt.

Inmiddels zijn zeven delen af (van de 25), er is een stichting opgericht, een website, commissies, een projectkoor, etcetera. En een titel: De lastpost, een veelstemmig verhaal.

En: binnenkort, 24 maart 2013, 15:30, Dominicuskerk: een concert waarin we die eerste delen uitvoeren. Dat wil je niet missen.

Zie de poster, bezoek www.delastpost.nl, lees en hoor alvast de muziek, reserveer plaatsen, en breng al je vrienden en familie mee. Welkom!

(Ah ja, en mijn 'zakenrelaties', die krijgen natuurlijk vrijkaartjes. Wat dacht je.)

Klik voor vergroting in nieuw venster
24 maart 2013: het projectkoor zingt de eerste zeven delen. Bekijk de videoreportage van het concert op de website van De lastpost.

 28 december 2012

Niet met mirre, wierook, goud

Als kind vond ik het al raar: "Driekoningen, geef mij een nieuwe hoed!"

Als kinderkerkschrijver besloot ik, twaalf jaar geleden: ik schrijf zelf wel een liedje, dat wél ergens over gaat. Het werd Sjaloom, salem, saluu!, geschreven voor een kinderkerstspel, maar ook om ermee langs de deur te gaan. De 'u' in het liedje is naar keuze de pas bevallen maagd Maria, of degene die nietsvermoedend de deur open doet; om dan te smelten.

Dochter Eva en vriendinnen Suze en Sabine trokken de wijk door, heel slim met een stapeltje partituren, want iedereen wilde natuurlijk weten wat dat voor liedje was. Ze kwamen rijk thuis.

Afgelopen kerst speelden we in de Studentenkerk 'Koning zonder kroon', een spel dat van het liedje afgeleid is. Zeventig onderkoningen knipten ijverig stukken uit hun kroon om de drie koniningen te helpen. Ondertussen studeerden hun kamelen vrolijk het liedje in om het op reis te kunnen zingen, de ster achterna. Die wijst de weg, naar u!

Liedje luisteren, noten lezen, foto's kijken:
- Driekoningenliedje: Sjaloom, salem, saluu!;
- Fotoverslag van het driekoningenspel Koning zonder kroon;
- Driekoningenverhaal: Waarvoor komen jullie?
Drie koningen aan de deur, 2000
Drie koningen aan de deur, 6 januari 2001

 2 december 2012

De mis dirigeren met Basta

Vijf weken geleden vroeg Anna, uit Studentenkoor Hark!, me of ik niet kon invallen als dirigent van Basta. Basta is een van de koren van de Cenakelkerk. Oei! Kan ik dat wel? Anna vond van wel.

Spannend was het zeker: één repetitie en dan meteen de mis dirigeren. En een katholieke mis, dat gaat best wel anders dan een Studentenkerkdienst, qua koorzang. Er wordt heel veel gezongen, soms maar een paar woorden. Een paar keer begon het koor voordat ik doorhad dat ik iets moest aangeven...

Maar het ging wel goed, dus heb ik nog vier repetities en nog een mis gedirigeerd, met veel plezier. Basta zingt goed en Noud Smeets, de pianist/organist is onovertroffen; en ook het kerkvolk zong enthousiast mee zodra ik het zwaaiend vroeg. Lelijke muziek, gewone muziek, oude muziek; en... mooie, écht bijzondere muziek van Hanneke van der Grinten, de vaste dirigent.

Een inspirerende ervaring. Dankjewel, Basta!

Portretfoto van Basta na de mis

1 november 2012

De lastpost, een stoutmoedig project

Stoutmoedig of overmoedig? We zijn inmiddels tien maanden bezig met het schrijven van een échte passie. Maar wel met een geheel nieuwe tekst, in modern Nederlands, gericht op jongeren van deze tijd, voor meerstemmig koor a capella, en dat dan weer conform het Matteüsevangelie.

We, dat zijn Hendrik Jan Bosman en Liesbeth Jansen, beiden theoloog en dichter; en ik, als amateurcomponist en voorlopig dirigent. Plus inmiddels een dertigtal anderen die meepraten, meedenken, meeorganiseren, besturen, zingen, tekenen, facebooken, etcetera.

We maken het zó, dat het zowel liturgisch kan worden gebruikt (in kerken, in de Goede Week) als in concertvorm kan worden uitgevoerd, zoals dat met Bachs Matthäus gebruikelijk is. Maar misschien zijn er ook wel creatievelingen die er scenische opvoeringen van maken.

Eerst maar eens schrijven; voorwaar geen sinecure; mijn schrijfsnelheid is gemiddeld één maat in 15 minuten. Maar toch: het grote raamwerk is er, en de eerste delen zijn klaar, en de zangers van het Lastpostkoor zijn er zeer over te spreken.

Als we zo door kunnen gaan betekent dit, dat het stuk in voorjaar 2014, misschien zelfs pas 2015, af zal zijn. In de tussentijd gaan we losse delen eruit uitvoeren. Studentenkoor Hark! beet het spits af, met de dodenherdenking op 5 november 2012.

- Kijk, luister op de website van De lastpost, een veelstemmig verhaal;
- Student of anderszins jongere die kan zingen? Doe mee met het Lastpostkoor;
- Like www.facebook.com/delastpost 
- En zegt het voort.
Logo van De lastpost, door Eva Huisman; klik voor blogje (in nieuw venster)
 

 1 augustus 2012

Wilhelmus, vierstemmig. En lang zllz leven.

Zie de foto: Hark! bewierookt de winnaars van het sporttoernooi met een stemmig, vierstemmig, Wilhelmus. Het werkt: ze houden eerbiedig hun hand op hun hart.

Het was toen nog een hele toer om aan de enige mooie zetting van het Wilhelmus te komen; maar dat is gelukt. Nu extra actueel omdat het Wilhelmus dat ze in London spelen zo lelijk is.

Dit jaar lauweren we opnieuw de winnaars. Ze krijgen na het Wilhelmus ook nog een vierstemmig Lang zullen ze leven.

Zing je ook in een koor? Lees, hoor en gebruik dan de partituren op de website van Hark!:

Augustus 2011: Hark bewierookt de winnaars met een Wilhelmus

 1 juli 2012

De Kunstgreep

Dertig jaar geleden startten we, vier Nijmeegse studenten, een blokfluitkwartet, dat zich speciaal zou toeleggen op eigentijdse blokfluitmuziek. Eigentijds betekende toen vaak: niet om aan te horen, zo nieuw. Om twee tonen tegelijk uit één blokfluit te halen, had je speciale grepen nodig. Vandaar onze naam: de Kunstgreep. We gaven concertjes en lieten zelfs een artistieke foto maken.

Nog altijd komen we af en toe bij elkaar en dan spelen we wat. De ambities zijn bijgesteld en de muziek is nu beter aan te horen, maar dat geldt voor alle muziek van tegenwoordig: de jaren zeventig zijn echt voorbij.

Onlangs vierde Frans het tienjarig bestaan van zijn Werk en Waarde (hij begeleidt hoogbegaafde volwassenen die begeleiding nodig hebben (en dat zijn er nogal wat)). Voor de gelegenheid schreef ik het blokfluittrio "Gaande de weg". Je kunt het lezen en horen, naast de twee eerdere stukken voor vier blokfluiten, op de pagina composities.

De Kunstgreep, 1985. Klik voor vergroting in nieuw venster.

12 februari 2012

Hark! fluistert oorverdovend

Eva Martens, studente Theologie, ging voor in de dienst in de Studentenkerk. Preken over "God loven met muziek", hoe doe je dat? Je eigen koortje te hulp vragen, natuurlijk.

En zo gebeurde. Eva vroeg Hark! - geen kerkkoor, maar niet bang - om een nieuw lied te zingen tijdens haar preek. Ze maakte een eigen vertaling van Psalm 8: "Oorverdovend fluistert".

En ik schreef de noten.

Vierstemmig: vanwege de afwezigheid van alle tenoren is het gezet voor driestemmig vrouwen plus eenstemmig mannen. En "er mocht best lalala in zitten" vond Eva. Dat werd een glansrol voor de alten.

Zestien Harkers trotseerden spoorvertragingen, familieverplichtingen en studiedruk en verschenen op zondagochtend. Luister naar de opname, en word vrolijk.


1 januari 2012

Trouwplannen? De boot in!

Laat ik beginnen met elke bezoeker van m'n webstek een voorspoedig 2012 te wensen. Dat al je goede voornemens mogen slagen, tenzij ze bij nader inzien niet zo goed waren.

Maar ik bedacht: misschien heb je wel trouwplannen, en wil je dat wel serieus maar niet te zwaar aanpakken. Nou, dan heb ik nog wel wat voor je: een vrolijk huwelijkslied, voor kerk én kroeg. Dat laatste was niet zo bedoeld, maar het gebeurde, dus het kan. De boot in, bij Marcus 6. Geschreven en via Internet ingestudeerd, in 2004, voor mijn neef en zijn vrouw.

(En nee, die foto, dat zijn zij niet, dat zijn mijn ouders, in 1949.)

Jan Huisman en Leny Simissen, 1949. Klik voor vergroting in nieuw venster.

20 december 2011

Maria, vierstemmig naar Betlehem

Curieus oud kerstliedje met betoverende melodie; ik heb het vierstemmig gezet voor Hark! dat optrad bij een Soeterbeecklezing over Kerst en kunst. Luister naar de menselijke zang - overtuigend maar het ging soms wel wat mis - en luister naar de computerlijke noten - foutloos maar zonder gevoel.

De laatste maten waren bij het schrijven een hele puzzel. Staat het lied in F mixolydisch of in Bes groot en hangt het op de kwint? Ik heb gekozen voor mixolydisch. Zo mooi.


1 december 2011

Kwetterlicht en warenwook

De webstekpagina 'composities' begint gestalte te krijgen. Een vreemde parade van muziek van de afgelopen twintig jaar: blokfluitkwartet, driekoningenliedje, lijdensverhaal, kinderpianoboekje, onderwijstechnologensatire.

Maar voor nu acuut relevant: twee- en driestemmige sinterklaasliedjes om de blits mee te maken bij je schoonfamilie.

Voor kinderschaar, moeder ad lib, en vader.

 
© Willibrord Huisman 1990-2020
Reacties? Vragen? Graag!
Abonneer je op de koorwerknieuwsbrief
Multifunctionele webstek:
permanent in ontwikkeling,
altijd wel ergens verouderd,
sinds november 2011.